Taş gibi yüreğim bir daha
yumuşar mı zannediyorsun?
Karanlık gecelerin ardından
umutsuzluğa kapılan o derin gözler
bir daha güler mi sence?
Bir zamanlar sevgiyle söylenen o şarkılar,
şefkatle dile alınan ismin,
birer birer sessizliğe bürünüp
kara bulutlarla geçip giderken,
içimde dinmek bilmeyen fırtınalar kopmuş.
Sen ki kırdın, ezdin, dağıttın o güzelim yüreğimi.
Şimdi hangi sevda dokunabilir
bir daha sana inanan ellerime?
Hangi söz susturabilir
içimde bıraktığın uğultuyu?
Taş gibi yüreğim
bir daha asla sevmez, sevemez.
Bin kez kırılan bu kalp
artık kimseye
güvenemez.
