Mayıs ayında ne yazsam diye günlerce düşündükten sonra sabahın...

Bahar, bu sene geç gelmişti İstanbul’a. Bahardan direkt yaza...

Ben çocukken bayram sabahlarının kendine has bir sesi vardı....

Uzun zamandır çocuklarım saat koleksiyonumu görmek istiyordu. Babamdan, babamın...

Yanağını okşamayan karanlık rüzgâra karşı hep dik duran canım...

Sene 1994. İstanbul Üniversitesi Alman Dili ve Edebiyatı birinci...

Dile kolay, kırk yıl… Şehirlerin incisi İstanbul’un gözbebeğinde, Beyoğlu...

Türk sanat tarihinin en özgün ve yenilikçi isimlerinden biri...

Hafize Ana, Adile Teyze ve birçok unutulmaz rolle aklımızdan...

Benim ömrüm laf üretmek, birilerini karalamak yerine ülkeye yararlı...

“Ne durursun ırmağın başında be Ali’m? Yok işte… Balık...

Tren kalkmak üzereyken peronda garip bir sessizlik vardı. Kalabalıkta...

Her kadın bir hayat. Her hayat bir yol ve...

Onun fevkalade bir insan olduğunu sanırdım. Ömrümü buna inanarak...

Nietzsche’nin Lou Salome’ye olan derin aşkı belli bir süre sonra reddedilmeyle sonlanınca, Nietzsche kadınlara karşı olan bakış açısını “Böyle buyurdu Zerdüşt” kitabında  şöyle dillendirir: “Kadınlara mı gidiyorsun? Kırbacı unutma!” Biz kırbacı unutmayıp daha sonra elimize almak kaydıyla bir kenara koyalım.

“Aslında insanın canını en çok acıtan şey hayal kırıklıkları değil, yaşanması mümkünken yaşayamadığı mutluluklardır,” der Dostoyevski.

Biliyorum, biliyorum… Üzerine bol bol yazıldı, çizildi… Fakat ben henüz ara ara açıp izlemekten usanmadım. Yaparım bunu. Aynı filmleri yeniden bir daha izlerim. Repliklerini ezbere bilsem bile sıkılmam, ilk kez izliyormuş gibi gözlerimi pür dikkat ekrana dikerim. Özellikle Yüzüklerin Efendisi ve Harry Potter bağımlıları neden bahsettiğimi çok iyi biliyorlar, eminim.

Tüm toplumlarda, bütün dinlerde, her çağda hedef hep kadındır. Sürdürülebilir kalıcı çözümler bulmak yerine hep geçiştirerek bu hedeflerde oyalanılmıştır. Bir yandan, kadın cephesinde geçmişe karşı kazanılan zaferler de yok değildir.

İnsanoğlunun var olduğu andan itibaren bitmeyen doyumsuzluğu coğrafyaları yerle bir etmiştir. Ve tam da savaşların göbeğinde kadın olmak zordur.

Toplumda kabul görmek ve var olmak için kadınların önüne...

Her biri farklı bir ses, farklı bir hayat. “Görülmemiştir”,...

İncelemek için görsele tıklayarak dijital gazeteye ulaşabilirsiniz.

Yazı bir oyundur. Oyun ciddiyet gerektirir. Doğrudan algılanamayan birçok...

Dışarıda yağmur, yüzümde gözyaşları var. Yatıyorum, kalkıyorum, yiyorum, içiyorum;...

Bazı eksiklikler sessizdir. Bir çocuğun cümlesine sığmaz ama büyüdüğünde...

Doksanların o kendine has dükkân kokularını hatırlayanlar bilir; kolonya...

Sevgi Soysal’ın Tante Rosa’sı, sadece bir edebi eser değil,...

Ada, hayatının büyük bir kısmını bir fısıltı gibi yaşamıştı....

Mayıs ayında ne yazsam diye günlerce düşündükten sonra sabahın...

Kapıyı açtığımda içeriden alışkın olduğum sesleri duyamadım. Eskiden bayram...

​ Yurt dışı yaşantısının gri sabahları başlangıçta insana yeni bir...

Uzun zamandır çocuklarım saat koleksiyonumu görmek istiyordu. Babamdan, babamın...

O eski bayramlar, o güzel atlara bindiler ve uzaklara,...

8 Mart 2024 tarihinde JustWork'de gerçekleştirilen imza günü etkinliğiyle...

29 Haziran 2024 tarihinde imza günü etkinliğiyle tanıtımı gerçekleşen...

Didem Hanım merhaba. Sizinle kitap projeniz vesilesiyle tanıştık ve...

Çünkü Kadınız Kitap Kulübü her ay Beril Bozdoğan moderatörlüğünde...

Çünkü Kadınız Kolektifi üçüncü kitabı "Görülmemiştir" 16 Şubat 2025...

Çok fırtınalar atlatmış olanlara özgü kristalize bir sakinlik. İzlanda’nın bende...

İnsan, başına gelenlere mi üzülür yoksa yaşayamadıklarına mı?Belki de...

Saat 09.05… Ülke sustu, cümlelerimiz durdu. Bir milletin kalbi, o an...

Son yıllarda yapılan çalışmalarda, bu sadece bir istatistik değil;...

Evin içinde limon kolonyasının ferah kokusu dolaşır, her köşeye...