Kendin İçin Bir Şey Yapabildin Mi Hiç?

Hangimiz gerçekten kendini iyi tanıyabiliyor? Ya da hangimiz içimizdeki o durmak bilmeyen fırtınalarla yüzleşip o yüzleşmeden sağ salim, başı dik bir şekilde çıkabiliyor? Eminim ki sayı bir elin parmağını geçmeyecek niteliktedir. “Yoo, ben kendimi iyi biliyorum. Mesela sevdiğim şeyler şu, şu, sevmediklerim de şu. Şundan hiç hazzetmem ya da şunsuz olmadan olmaz,” gibisinden sözler işitiriz çoğu zaman ancak kendini bilmek ve tanımak derken gerçekten bunlar mı kastediliyor? Bilakis bunların ötesinde, içimizde derin bir yerlerde gömülmüş, gün yüzüne çıkarılmayı ve fark edilmeyi bekleyen bir hazine aslında. O öyle bir hazinedir ki eşi benzeri bulunmaz, her insana özgü bir hazinedir bu. Onu fark edip çıkaracak ve kişi kendi potansiyelini iyi biçimde kullanacak şekilde ona şekil verecek, üstelik kendini yeni baştan yaratacak. Ancak bu hazinenin fark edilmesini geçtim, bunun varlığından bile bihaber birçok insan var ve bu insanlar tüm hayatını sadece diğerlerine bir şey yapmak için yaşıyorlar. Elbette diğer insanlar için bir şeyler yapmak güzel bir şey ancak kendini kendinden yabancılaştıracak ve unutturacak şekilde kendinden ödün vermek fedakârlık değil aksine kendini bir kurban olarak ateşe atmaya girer. Şu hayatta hepimiz başkaları için yaşadık ve yaşıyoruz. Sürekli onlar için bir şey yapıp, onların mutluluğunu bizim mutluluğumuz olarak görüyoruz ve eğer onlar üzgün ya da kızgınsa bunu sanki bizim suçumuzmuş gibi  görev belleyip onları tamir etme yükünün de bizim sorumluluğumuzda olduğunu düşünüyoruz. Halbuki her insanın kendinden sorumlu olduğu gerçeğini çoğu zaman unutuyoruz ya da görmezden geliyoruz. Bu görmezden gelinen ya da unutulan gerçek aslında bizim bizden kopuşumuzun gerçeğidir. Bizi bize unutturan, bizi bize küstüren gerçektir işte bu. Hayatın böylesine kısa olduğu zamanda kendimiz için bir şeyler yapamayıp, göçüp gidiyoruz bu diyardan. Mutsuz, umarsız bir o kadar da hayattan bezmiş ve hayata dargın bir şekilde yollarımız ayrılıyor onunla. Bu diyardan mutsuz, kızgın ve dargın bir şekilde ayrılmaya değer mi? Şimdi durup derin bir nefes alın ve söyleyin bana, siz hiç gerçekten kendiniz için bir şeyler yapabildiniz mi? Kendiniz için bir şeyler yapma cesareti gösterebildiniz mi? Zira insanın kendisi için bir şeyler yapması cesaret gerektirir vesselam!