Mayıs ayında ne yazsam diye günlerce düşündükten sonra sabahın...

Bahar, bu sene geç gelmişti İstanbul’a. Bahardan direkt yaza...

Ben çocukken bayram sabahlarının kendine has bir sesi vardı....

Uzun zamandır çocuklarım saat koleksiyonumu görmek istiyordu. Babamdan, babamın...

Yanağını okşamayan karanlık rüzgâra karşı hep dik duran canım...

Sene 1994. İstanbul Üniversitesi Alman Dili ve Edebiyatı birinci...

Türk sanat tarihinin en özgün ve yenilikçi isimlerinden biri...

Hafize Ana, Adile Teyze ve birçok unutulmaz rolle aklımızdan...

Dile kolay, kırk yıl… Şehirlerin incisi İstanbul’un gözbebeğinde, Beyoğlu...

Kapalı balkondaki uzun cam masanın başında otururken köprünün yanıp...

Evin içinde limon kolonyasının ferah kokusu dolaşır, her köşeye...

Bayramlar, takvimde işaretlenmiş günlerden ibaret değildir; onlar, zamanın içinde...

Adım atmak cesaret mi, mecburiyet mi yoksa kaderine müdahale...

Kadınları devamlı ötekileştiren bir sistemin içindeyiz. Dahası, bu ötekileştirme...

Nietzsche’nin Lou Salome’ye olan derin aşkı belli bir süre sonra reddedilmeyle sonlanınca, Nietzsche kadınlara karşı olan bakış açısını “Böyle buyurdu Zerdüşt” kitabında  şöyle dillendirir: “Kadınlara mı gidiyorsun? Kırbacı unutma!” Biz kırbacı unutmayıp daha sonra elimize almak kaydıyla bir kenara koyalım.

“Aslında insanın canını en çok acıtan şey hayal kırıklıkları değil, yaşanması mümkünken yaşayamadığı mutluluklardır,” der Dostoyevski.

Biliyorum, biliyorum… Üzerine bol bol yazıldı, çizildi… Fakat ben henüz ara ara açıp izlemekten usanmadım. Yaparım bunu. Aynı filmleri yeniden bir daha izlerim. Repliklerini ezbere bilsem bile sıkılmam, ilk kez izliyormuş gibi gözlerimi pür dikkat ekrana dikerim. Özellikle Yüzüklerin Efendisi ve Harry Potter bağımlıları neden bahsettiğimi çok iyi biliyorlar, eminim.

Tüm toplumlarda, bütün dinlerde, her çağda hedef hep kadındır. Sürdürülebilir kalıcı çözümler bulmak yerine hep geçiştirerek bu hedeflerde oyalanılmıştır. Bir yandan, kadın cephesinde geçmişe karşı kazanılan zaferler de yok değildir.

İnsanoğlunun var olduğu andan itibaren bitmeyen doyumsuzluğu coğrafyaları yerle bir etmiştir. Ve tam da savaşların göbeğinde kadın olmak zordur.

Yazı bir oyundur. Oyun ciddiyet gerektirir. Doğrudan algılanamayan birçok...

Toplumda kabul görmek ve var olmak için kadınların önüne...

Her biri farklı bir ses, farklı bir hayat. “Görülmemiştir”,...

İncelemek için görsele tıklayarak dijital gazeteye ulaşabilirsiniz.

8 Mart’ta sesimiz bir arada, sözümüz çoğalıyor. Çünkü Kadınız Kolektifi’nin...

Kendine geldiğinde, elinde yapış yapış bir ıslaklık hissetti. Başını...

Başta benim sevgili babam olmak üzere, tüm güçlü kadınları...

Sabiha Ziya Bengütaş Hasta adamın topraklarında doğdu Cumhuriyet kadınları. Savaşın...

İlk cümleyi yazmak hep zordur. Bu cümle ile başlamak...

Mayıs ayında ne yazsam diye günlerce düşündükten sonra sabahın...

Kapıyı açtığımda içeriden alışkın olduğum sesleri duyamadım. Eskiden bayram...

​ Yurt dışı yaşantısının gri sabahları başlangıçta insana yeni bir...

Uzun zamandır çocuklarım saat koleksiyonumu görmek istiyordu. Babamdan, babamın...

O eski bayramlar, o güzel atlara bindiler ve uzaklara,...

Didem Hanım merhaba. Sizinle kitap projeniz vesilesiyle tanıştık ve...

8 Mart 2024 tarihinde JustWork'de gerçekleştirilen imza günü etkinliğiyle...

Çünkü Kadınız Kolektifi üçüncü kitabı "Görülmemiştir" 16 Şubat 2025...

29 Haziran 2024 tarihinde imza günü etkinliğiyle tanıtımı gerçekleşen...

Çünkü Kadınız Kitap Kulübü her ay Beril Bozdoğan moderatörlüğünde...

Müzeyyen Senar anısına saygıyla… Bir sanatçıyı tanımanın iki yolu vardır:...

Uzun uzun cümlelerin kurulamadığı zamanlar, uzun uzun yolların gidildiği...

Zincir gibi kolları... Hoyratça bedenime dolanırken beni kıskıvrak yakalıyor,...

Özgürlük kavramı herkes için farklıdır. Tıpkı yaratmak gibi…Yaratmak sadece...

Koyu lacivert hatta siyaha yakın duvarları bulunan küçük banyomuzda,...