Kendi Kendine Kalmak
Yalnızlık, çoğu zaman korkulması öğretilmiş bir kelime. Özellikle kadınlar için. Çünkü kadınların yalnız olması, kimi zaman…
Damla İzal · 16 Ağustos 2025
Kahvemi İçemedim Yine
Sabah saat yedi. Bizim evdeki kalk borusu ötüyor. Yok, öten Cicikuş. Ötmüyor, senfonik orkestra mübarek, yer gök inliyor. O bir yaşam…
Damla İzal · 13 Temmuz 2025
Bana Bir Masal Anlat Baba
Cuma akşamlarımızı süslerdi Süper Baba. Takvimler doksanlı yılları gösteriyordu. Her şey şimdikinden daha sade ve daha içtenlikliydi. Ben o…
Damla İzal · 14 Haziran 2025
Tetiği Çeken
Mart ayının ayazı, sabahın ilk ışıklarıyla birlikte Kasımpaşa sokaklarına sinsice yayılmıştı. Uyku mahmurluğundaki kediler, çöp…
Damla İzal · 3 Haziran 2025
Bir Milletin Annesi
Vakit, gece yarısını geçse de sabahın ilk ışıkları için erken saatlerdi. Takvimler 1923’ün Ocak ayını gösteriyordu. Paşa, kan ter içinde…
Damla İzal · 10 Mayıs 2025
Adile Naşit: Hüzünlü Bir Kahkaha
Hafize Ana, Adile Teyze ve birçok unutulmaz rolle aklımızdan çok kalbimize kazınan Adile Naşit ismini duyduğunuzda, sizde de fonda Melih…
Damla İzal · 16 Nisan 2025
Kadının Unutması
Zordur bir kadının unutması. Beynine kazır çünkü anıları. Çok değerlidir onlar bir kadın için. Özenle saklar, kutulara koyar da saklar. Bir…
Damla İzal · 16 Nisan 2025
Susmayan Çığlık
Kitaplarla dolu, küçük çalışma odasında Asude, yazdığı metni bir daha gözden geçirdi. Daktilosunun başına geçtiğinde, dünyaya meydan okuyan…
Damla İzal · 8 Mart 2025
Sahnede Savaşan Çiğ Damlası
Çamlıca’daki konaktan iki çocuğun kahkahaları duyuluyordu. Afife ve kuzeni Ziya, üst salona kurdukları sahnede, dedeleri Doktor Sait…
Damla İzal · 14 Şubat 2025Kolektiften
Tüm yazarlar →
Başka sesler.
Melek Çıkar
Avustralya`da doğmuş yetişmiş ve yıllar sonra radikal bir kararla “İstanbul`da hayat acaba nasıldır?” merakıyla hiç…
Nüzhet Kılınç
1987 yılında Gelibolu’da doğdum.
Gülşad Yurtdagülen
On yedi yıl boyunca özel okullarda öğretmenlik yaptı.
Gamze Gözeci
1980 de güzel bir İstanbul baharında Sarıyer’de doğdu.