Serpil Arı Yılmaz
9 Aralık 1983 Almanya doğdu.
- Bu Son Yazıİyileştirebileceğime nasıl bu kadar inandım? Anneden kıza mı geçiyor bu sanrı? Annem de sanmış mıydı? Hep o Yeşilçam filmleri yüzünden. Ediz Hun’la Filiz Akın…
- Vuslat-ı Mes’ûdFunda, yeni bir başlangıç için Belçika’dan kesin dönüş yapmış, Emirgan sırtlarındaki büyükannesinden kalan üç katlı eski ahşap konağa taşınmıştı. Konağın…
- Gözümden Yaş AktıBana bu yapılmaz a dostlar, bana bu yapılmaz. Hani hak, hukuk; nerede adalet? Rabbim, takdirinden sual olunmaz. Sana sığınırım, tevekkül, hep tevekkül, ille…
- AstımSabahın ilk ışıklarında uyandım. Günün karanlıkla aydınlık arasında asılı kaldığı o anda. Tıpkı ben gibiydi gün; karanlık ama aydınlığa yakın. “Pazar sabahı…
- Yol Açık, Hak HelalBazen tüm fırtınalar bir sabah aniden diner. Geriye elbet yığınla viran olmuş bahçe kalır, ancak felaket bitmiştir artık. Yaraları sarma, kırılanları onarma…
- Karpuz LekesiBen çocukken bayram sabahlarının kendine has bir sesi vardı. Belki de sessizliği demeliyim. Uzun bir bekleyişten sonra kavuşulmuş gibi gelirdi bana. Erkenden…
- Refakat MerkeziZehirleniyordum. Ancak bu bildiğiniz besin ya da kimyasal zehirlenmelerine hiç benzemiyordu. Zihnim, duygularım, benliğim bir zehir katranının içinde…
- Yedinci AdımSabahın erken saatlerinde vapur iskeleleri, dünyanın en yalnız yerleridir. Kalabalıkların gürültüsü henüz başlamamıştır. Denizin üzerinde ince bir sis dolaşır…
- Benim Adım SadakatBenim adım Sadakat. İsmimle müsemmayım demeyi çok isterdim. Gerçi, ben ismimle müsemmayım da hayat bana hiç o müsemmalıkta yaklaşmadı. Yaşım altmış. Bu yaşa…
- Kardan Adam’a VedaBen geçmişte yaşayan biriyim. Anılar her zaman dönüp durur belleğimde. Belki de bu zamandan aradığımı, umduğumu bulamadığımdandır, kim bilir? Her rengin…
- Kırmızı PaltoGecenin dördüydü. Gözlerinin altında mor halkalar vardı. Dudaklarında ne öfke ne acı ne gülümseme… Sadece bir çizgi. Yüzünü cama sürttü. Gözlerini kapattı…
- Yeni Yılın İzi31 Aralık tarihinin belleğimdeki izi derindir. O gün yılın son günü olmanın ötesinde hep büyülü gelir bana. Belki de küçükken yaşadığım o mutlu anların…
- Kelebeklere Mektupİçimdeki kanat çırpan kelebekler, biraz sakin olur musunuz? Bilirim, siz hep abartmayı seversiniz ama artık yaş kemale erdi, toyluk çağları bitti, biraz…
- Bir Zehir Dolaşıyor KanımdaHayatımın tamamında iyi, doğru, adaletli bir insan olmaya çalıştım. Başardım, başaramadım, orasını bilemem ancak vicdan rahatlığı önemli. Yine de son…
- Başarısızlıktan ve Kendinizden KorkmayınBenim ömrüm laf üretmek, birilerini karalamak yerine ülkeye yararlı işler üretmekle geçti. Kendim için kimseden hiçbir şey beklemedim. Mustafa Kemal Atatürk’ün…
- ZincirZincir gibi kolları... Hoyratça bedenime dolanırken beni kıskıvrak yakalıyor, örümceğin ağına düşürdüğü bir av gibi gafil avlıyor. Kurtulamıyorum, kimseye…
- Zindan mı Kale mi?Ben Havin. Uzak bir diyarda, küçük bir köyde yaşıyorum. Kışları yolların karla kapandığı, baharın geç geldiği, sisli dağlara bakan bir köyde evimiz…
- On SekizGöğü delercesine uzanan sitede yaşayanların çoğu sabaha karşı uyuyordu. Beton binaların arasında sadece sokak lambaları aydınlıktı. Saat dört buçukta site…
- Kendi Kendine KalmakYalnızlık, çoğu zaman korkulması öğretilmiş bir kelime. Özellikle kadınlar için. Çünkü kadınların yalnız olması, kimi zaman korunmasızlıkla, kimi zaman…
- Kahvemi İçemedim YineSabah saat yedi. Bizim evdeki kalk borusu ötüyor. Yok, öten Cicikuş. Ötmüyor, senfonik orkestra mübarek, yer gök inliyor. O bir yaşam tarzı. “Kalk artık,”…
- Bana Bir Masal Anlat BabaCuma akşamlarımızı süslerdi Süper Baba. Takvimler doksanlı yılları gösteriyordu. Her şey şimdikinden daha sade ve daha içtenlikliydi. Ben o zamanlar, ilkokula…
- Tetiği ÇekenMart ayının ayazı, sabahın ilk ışıklarıyla birlikte Kasımpaşa sokaklarına sinsice yayılmıştı. Uyku mahmurluğundaki kediler, çöp konteynerlerinin etrafında…
- Bir Milletin AnnesiVakit, gece yarısını geçse de sabahın ilk ışıkları için erken saatlerdi. Takvimler 1923’ün Ocak ayını gösteriyordu. Paşa, kan ter içinde uyandı. Ali Çavuş…
- Adile Naşit: Hüzünlü Bir KahkahaHafize Ana, Adile Teyze ve birçok unutulmaz rolle aklımızdan çok kalbimize kazınan Adile Naşit ismini duyduğunuzda, sizde de fonda Melih Kibar’ın 1975 yılında…
- Kadının UnutmasıZordur bir kadının unutması. Beynine kazır çünkü anıları. Çok değerlidir onlar bir kadın için. Özenle saklar, kutulara koyar da saklar. Bir sinema biletini…
- Susmayan ÇığlıkKitaplarla dolu, küçük çalışma odasında Asude, yazdığı metni bir daha gözden geçirdi. Daktilosunun başına geçtiğinde, dünyaya meydan okuyan bir savaşçı gibi…
- Sahnede Savaşan Çiğ DamlasıÇamlıca’daki konaktan iki çocuğun kahkahaları duyuluyordu. Afife ve kuzeni Ziya, üst salona kurdukları sahnede, dedeleri Doktor Sait Paşa’ya Leblebici Horhor…
- Madam Anahit: Pera’nın Solmayan ÇiçeğiDile kolay, kırk yıl… Şehirlerin incisi İstanbul’un gözbebeğinde, Beyoğlu Çiçek Pasajında bir nağme göğe yükseldi. O, kimi zaman neşeli kimi zaman hüzünlü…
Kolektiften
Tüm yazarlar →
