Bazen sabırlı kökken, yeşermeyi bekleyen,
An gelir kasırgalar doğar ta içimizden,
Kimi vakit cam gibi durgun bir okyanusken,
Kıvılcım olur bazen, tutuşuruz aniden.
Toprak olur, her zerreyle bereketleniriz,
Hava olur, zincirlere sığmaz, nefes keseriz,
Su olur, yeri gelir bir kayayı deleriz,
Ateş olur, tek bir korla yakarız dünyayı.
Anayız, doğayız biz; çoğaltırız âlemleri,
Verdiklerin misliyle dönecektir sana geri,
Bize ektiğin her tohumla yazarsın kaderini,
Kudret içimizde saklı cevher; çünkü kadınız!
