Eski bir antika dükkânı kalbim
Tozlu raflarında anılar taşıyorum
Satıyorum bazılarını
Hiç tanımadığım kişilere
İçim acıyor, içim ağlıyor sonra
Bir rüzgâr kalkıyor bazen
Tozlar fena hâlde kanatıyor ruhumu
Bir toz bir yarayı nasıl kanatır
Derinden oyar mı kalktığı yerden
Üstü örtülmüş duygular
Gün ışığına çıkmamış sözler
Savrulur birden o taneciklerle
Saklı kalan her şey
Valse başlar yıllardır dile gelmemişlerle
Tozların Valsi
Önceki İçerik![]( "Koltuğun Altındaki Hakikat")
Sonraki İçerik![]( "Tozut-ma")
