Atatürk ve Cumhuriyet Kadını
Kaymakam Halil, evinin önünden ayrılırken kendini almaya gelenlere sordu: “Hazırlıklar tamam, her şey yolunda mı? Aman bir eksik, gedik…
Günay Oktay · 19 Ekim 2025
Balıkçı
Yokuşun başında gördüğüm o hayran olunası görüntü, ünlü bir ilçe değildi aslında; bir yürekti. Geri dönerken sadece onunla, eski liman…
Günay Oktay · 21 Eylül 2025
Cephede Yalnızlık
1922 Sonbaharı. Sandıklı. Yan köyden Ahmet’in bedeni, Kadir’in gözü önünde savrulmuştu. İnsan bedeni bir an vardı, sonra yoktu. Bir şeyler…
Günay Oktay · 16 Ağustos 2025
Saat Dört… Yoksun!
Mutfakta bulaşıkları dizerken, Livaneli’nin radyodaki hüzün dolu sesi kulaklarımda tınlıyor; “Saat dört yoksun…” Ben de yok olmak…
Günay Oktay · 13 Temmuz 2025
Bazen Gitmek Gerekir
Gidecekti… Bu defa dönmeye cesaret edemeyeceğini bilerek çıkacaktı kapıdan. Mermerin beyazının ışık saçtığı banyoda, elinde tıraş aleti…
Günay Oktay · 14 Haziran 2025
Yeterse Yeter
“Anne Gamze üşütmüş, hasta…Çabuk gel!” Bunu duyduğumda beni sarsan şey, içimde usulca kıpırdayan o tuhaf sevinç olmuştu. Son zamanlar da…
Günay Oktay · 10 Mayıs 2025
İnkâr
Aslı, bir yıl önce okuduğu romanın ilk sayfasına, “Hayat, kendisine yüklediğimiz anlamdan ibarettir,” diye not düşmüştü. Şu an yaşadığı da…
Günay Oktay · 16 Nisan 2025Kolektiften
Tüm yazarlar →
