Ayşe Akyol
Aslen Sinoplu ve 1977 doğumlu, yaşamını Safranbolu’da sürdürüyor.
- Baharı BeklerkenYazın dolup taşan banklarda, göç öncesi sürüden ayrılmış kuşlar gibi birkaç kişi oturmuş; karşı kıyı flû, deniz kararmış, gök kederli bir mavi. Ara sıra gelip…
- Asıl Mesele O Değildiİliklere yürüyen bir sıcak. Asfalt dalgalanıyor. Kaldırımlar ateş kusuyor. Güneş gaddar ve kıskanç bir kraliçe gibi her bir yeşilin tacını elinden almış…
- Menfez“Hadi kalkın artık! Ananızı bekletmeyelim daha ilk bayramdan.” Tık. Tık. “Yahu kalkın dedim size… O-hoo…” Kapıyı tıklatan babasının sesiyle açtı gözlerini…
- Kaçış Yokİğrenç bu koku…Allah kahretmesin emi. Niye özellikle de tuvalet köşelerinde? Sanem mi? Evet ya, odur. Başka kim olacak? Peki neden illa tuvalet, bahçe değil?…
- İki Geç Kız“Geldim, geldim…Kim bu sabahın köründe ayol? Bak hâlâ çalıyor. Bekle bekle, patlamadın ya, geldim.” Kapıya vardığımda vestiyerin üstündeki “Suzan’a” diye…
- Bach’ın NotalarıŞirket toplantısına yürürken kalbim göğsümden fırlayacak gibi… Babamın yokluğunun içimde bu kadar büyük boşluk açacağını tahmin edemezdim. Onsuz güçsüz müydüm…
- Ben Ne Yapacağım Baba?Bunu sana yazmak için belki de geç kaldım… Ama sen demez miydin? “Hiçbir şey için geç değildir; yalnızca zamanı gelmemiştir.” Şimdi o zamanın geldiğine inanmak…
- Beyaz Yetmez“Ne durursun ırmağın başında be Ali’m? Yok işte… Balık vermiyor bugün, gel hadi eve, donacaksın karda kışta.” Oğlanın derdi balık değil, elindeki olta bahane…
- FifiOf of of… Evin içi yine sirk çadırına dönmüş; perdeler sanki cambazlarla anlaşmış da trapez misali sallanıp duruyor. Koridordan mutfağa doğru bir kasırga esmiş…
- Atatürk ve Cumhuriyet KadınıKaymakam Halil, evinin önünden ayrılırken kendini almaya gelenlere sordu: “Hazırlıklar tamam, her şey yolunda mı? Aman bir eksik, gedik, kusur olmasın sakın?”…
- BalıkçıYokuşun başında gördüğüm o hayran olunası görüntü, ünlü bir ilçe değildi aslında; bir yürekti. Geri dönerken sadece onunla, eski liman Halikarnas’ın gizemiyle…
- Cephede Yalnızlık1922 Sonbaharı. Sandıklı. Yan köyden Ahmet’in bedeni, Kadir’in gözü önünde savrulmuştu. İnsan bedeni bir an vardı, sonra yoktu. Bir şeyler uçmuştu havada; et…
- Saat Dört… Yoksun!Mutfakta bulaşıkları dizerken, Livaneli’nin radyodaki hüzün dolu sesi kulaklarımda tınlıyor; “Saat dört yoksun…” Ben de yok olmak istiyorum. Ama bu yokluk…
- Bazen Gitmek GerekirGidecekti… Bu defa dönmeye cesaret edemeyeceğini bilerek çıkacaktı kapıdan. Mermerin beyazının ışık saçtığı banyoda, elinde tıraş aleti gözleri aynada…
- Yeterse Yeter“Anne Gamze üşütmüş, hasta…Çabuk gel!” Bunu duyduğumda beni sarsan şey, içimde usulca kıpırdayan o tuhaf sevinç olmuştu. Son zamanlar da duymaktan en çok…
- İnkârAslı, bir yıl önce okuduğu romanın ilk sayfasına, “Hayat, kendisine yüklediğimiz anlamdan ibarettir,” diye not düşmüştü. Şu an yaşadığı da bunun kanıtıydı…
Kolektiften
Tüm yazarlar →
