Alev Özpolat
1986 yılında Şanlıurfa'nın Siverek ilçesinde doğdu.
- AnahtarAlo sevgilim, ben de seni arayacaktım. Hiç keyfim yok. Evde garip şeyler oluyor keşke İstanbul’da olsan. Ev daha önce hiç olmadığı kadar boğuyor beni. “…” Yok…
- Ne Çok Şey Yaptım Senden Sonraİlk zamanlar mecbur olmadıkça evden çıkmadım kabul. Ama yok öyle sandığın gibi diz yapmış eşofmanları çekip depresyon hırkaları giymedim üstüme. Sana gelir…
- Son MesajO akşam işten geç çıkmış, çok yorgun ve çok mutsuzdum. Ağlamamak için dışarıda oyalanıyor, mahalledeki cafe, dükkân ve marketleri geziyordum. Eve gidemezdim…
- Sıradan Bayramlar“Fikret ; Son sözü en baştan söyleyeyim, bu bir ayrılık mektubu. Aslında tek bir iz bırakmadan ortadan kaybolmayı çok isterdim ama geçmiş yılların hatırı var…
- Sahne KorkusuBurada ne işim var, diye düşünürken buluyorum kendimi. Anlamak için etrafıma bakıyorum bir kez daha. Bu kalp atışı tanıdık, bu ürkütücü heyecan da. Sahne…
- Kendim İçinHenüz vakit varken kuaföre gitmeliyim. Sarı uzun saçlarımı dümdüz fönlü sever, pürüzsüz. Çok uzun süreceğini sanmam, sabah erkenden çıkarım sonrasında biraz…
- SardunyaMezarlığa kadar takip ediyorum onu. Üzerindeki siyah mantosu gibi ağır hareketleri. Omuzları çökmüş, gözleri yaşlı, yaşadıkları gerçek bir yas gibi görünüyor…
- Beyaz KazakAh anne ah, alacağın olsun! Senin hobilerin, sırf seni biraz rahatlatacak diye niye benim kâbusum oluyor ki ben anlamıyorum. Hadi sen heves ediyorsun da ben…
Kolektiften
Tüm yazarlar →
