Vuslat Işık
1974’te İzmit’te doğdu.
- Taş YürekBu kalp ne zaman taşa dönüşmüştü bir bakalım. Annem bana şeker almadı. Babam beni parka götürmedi. Arkadaşlarım beni oyuna dahil etmedi. Sevdiğim beni sevmedi…
- Çocukluğu Benimle Kırılan SevgilimÇocukluğu Benimle Kırılan Sevgilim, Örselenmiş bir çocukluğun ardından sana bu satırları yazarken, ikimizin de bir zamanlar içinde kaybolduğu o bilinmezliği…
- Mutluyduk, Haberimiz Yoktu“Kısmet,” deyip tüm ilişkiyi kadere bırakmak kadar aciz bir davranış olamazdı. İnsan, bazen bir ay sonra tanışacağı birinin ömrü boyunca vazgeçemeyeceği kişi…
- Çocukluk Kadar UzakEvin içinde limon kolonyasının ferah kokusu dolaşır, her köşeye bayram sinerdi. Şekerlikten gizlice aşırdığımız o renkli şekerler gibi, fark etmeden tükettik o…
- TutunmakSuna Hanım son zamanlarda sık sık kendine mutlu olup olmadığını soruyordu. Her şey yerli yerindeydi. Ya da öyle görünüyordu. Bu soru onu içten içe kemirip…
- SanrıOnun fevkalade bir insan olduğunu sanırdım. Ömrümü buna inanarak geçirmiştim. Oysa bilmeliydim, en başından beri, insan denen varlığın hiç de fevkalade…
- Geçip GidenlerSuna Hanım pencere kenarına oturmuş, caddeyi izliyordu. Gelip geçen insanlar hep ilgisini çekmişti. Çoğu telaş içindeydi; sanki herkes bir yere yetişmeye…
- YolUzun bir yoldan geldim soluk soluğa. Dereleri, tepeleri aştım. Yol yorgunluğuyla dinleneyim dedim. Bir ağacın altına oturuverdim. Hava bahardan kalmanın son…
- İhanetin Adı YokBora mühendislik okumuş, okulu bitirince babasının desteğiyle kendi şirketinin başına geçmişti. Şirkette zamanla iyi bir yere geldi. Sonrasında kendinden daha…
