Sevil Özdemir
İstanbul'da doğdu.
- Herkes Tutar Kendi Yasınıtaziyesi hiç kabul edilmeyen o yalnız yasların sahiplerine... Pencere pervazındaki yer yer kabarmış ama bir türlü dökülememiş beyaz boyanın kenarına…
- Sisbizi bir kitabın sayfaları arasında kurutuyor zaman… Gözlerimi açıyorum. Nerede olduğumu anlayabilmek için önce tavandaki o eski lekeyi arıyorum. Bulur bulmaz…
- Bir Gün Unutsak Mutluluğu…O gün, meydandaki kahvehanenin büyük şemsiyeleri bile sıcağı kesmeye yetmiyordu. Tüm efrat oturduğu yerde üfleyip püflerken bugünün de her zamanki durağan…
- Burada Sana Yer YokBazı insanlar konuşurken kelimeleri seçer. Bazıları ise düşüncelerini. Sen ikisini de yapmıyorsun. Aklına gelen her şey birbirine çarpa çarpa ilerliyor…
- Sarı HaziranBurnumda ıhlamur kokusu Elimde kırmızı kalem Hiç yazmadan birbirini buldu harfler Aylardan haziran Günlerden pazartesi İmkânsız bir aşk sanki Bazen kıvrılıp…
- Zamanında…*** Mayıstı, Savruk bir ağaç gölgesine yerleştim. Bazen birileri gelir, tam yanı başımda sevişirdi, Ses etmezdim. Çok çabuk devirdim insanın içini yakan o yaz…
- Karanlık Bir RüzgârYanağını okşamayan karanlık rüzgâra karşı hep dik duran canım Eda’ya... Kadının çıktığı en zorlu yolculuktu bu. Sanki ona giderken ardı ardına şehirler kat…
- Telli ŞiirKapıyı açtım, pencereden yağmur doldu içeriye. Ağırlaştım bir vakit, yitip gittim diye düşündüm. Her şey kara bir deliğe doğru süzülür gibi, Zamanın yamalı…
- Aldım, Verdim, Ben Seni Yendim‘açılın açılın tekrar, çocuk dizlerimdeki yaralar’ Kadıköy vapuruyla bir ileri, bir geri gittim bugün. Kaç yolculuk yaptım, saymadım bile. Yüzümü denize ve…
- İnsan En Çok Sadık Kalabildiği Yerden Hatırlıyor KendiniBeni farklı hikâyelerle tanıştıran anneme… Bazı hikâyeler tek seferliktir. Bazılarına ise tıpkı sevdiğin bir kitabı yeniden okur ya da sana iyi gelen bir yere…
- Mahremiyet EviMavi kalemini elinden düşürmeyen o küçük kıza… Mahremiyetini koruyan bir evde yaşıyorum. Saçlarını kazımış bir ev sahibim var. “Saçlar zamandan çalar, zamanı…
- Zamanın Kendisi Gibi AğırYağmur yağıyor, yapraklar huşu içindeki bir ülke sonbaharıymış gibi düşüyor yere. Kadın zamanı durdurduğu sandalyesinden kalkıp az ötede duran dolabı…
Kolektiften
Tüm yazarlar →
Başka sesler.
Melek Çıkar
Avustralya`da doğmuş yetişmiş ve yıllar sonra radikal bir kararla “İstanbul`da hayat acaba nasıldır?” merakıyla hiç…
Feyza Taşkın
1972 Çameli /Denizli doğumludur.
Mehtap Alpak
Mehtap Alpak, bireylerin yaşam yolculuklarında yanlarında yürüyen, yaralarını anlamaya eşlikçi, insan ruhunun…