Yenemedin hırsını, kibrini, nefretini,
Açgözlüydün, bilmedin yediğin içtiğini,
Tanrı mısın ey fâni? Sandın kendini bâki,
Beyhude kırıp döktün hep masum yürekleri.
Görmez misin ardında ne enkazlar bıraktın?
Yarım kaldı hayaller, sen tiranlığa taptın!
Kırmızı bir ipliğe bağlıymış tüm hayatın,
Gün geldi, devran döndü; o ip oldu celladın.
Giderken götürdün mü talan ettiklerini?
Ardında bıraktın ya “benim” dediklerini,
Örmüşsün ilmek ilmek o makûs kaderini,
Hayatınla ödedin zulmünün bedelini.
