“Pes ettiğimden değil, olmayacağını gözüme soka soka gösterdiğin için...

bizi bir kitabın sayfaları arasında kurutuyor zaman… Gözlerimi açıyorum. Nerede...

Bazı vedalar havada asılı kalır, bazılarıysa anılarınızın derinliklerine gömülür...

Sevgi, cuma öğleden sonra aradı. Telefonu bir işin ortasında...

Leman Hanım bir sabah, birkaç parça eşyasını küçük bir...

Hafize Ana, Adile Teyze ve birçok unutulmaz rolle aklımızdan...

Türk sanat tarihinin en özgün ve yenilikçi isimlerinden biri...

Sene 1994. İstanbul Üniversitesi Alman Dili ve Edebiyatı birinci...

Dile kolay, kırk yıl… Şehirlerin incisi İstanbul’un gözbebeğinde, Beyoğlu...

“Zaman, kendi beyazını siyaha bulamadan yürüyeni her zaman en...

Tozu hep yanlış tanıdım! Onu, uzun yıllar yalnızca temizlenmesi gereken...

31 Aralık tarihinin belleğimdeki izi derindir. O gün yılın...

İsmet Kür Oturuyoruz uçmağdaBaşım, ablamın omzundaDizlerimde kızım,Saçlarını okşuyorum.Doğduğum günü görebiliyorumÖldüğüm...

Türkan Hanım, tencerenin kapağını açtı. Küçük tavada kızdırdığı tereyağını...

Nietzsche’nin Lou Salome’ye olan derin aşkı belli bir süre sonra reddedilmeyle sonlanınca, Nietzsche kadınlara karşı olan bakış açısını “Böyle buyurdu Zerdüşt” kitabında  şöyle dillendirir: “Kadınlara mı gidiyorsun? Kırbacı unutma!” Biz kırbacı unutmayıp daha sonra elimize almak kaydıyla bir kenara koyalım.

“Aslında insanın canını en çok acıtan şey hayal kırıklıkları değil, yaşanması mümkünken yaşayamadığı mutluluklardır,” der Dostoyevski.

Biliyorum, biliyorum… Üzerine bol bol yazıldı, çizildi… Fakat ben henüz ara ara açıp izlemekten usanmadım. Yaparım bunu. Aynı filmleri yeniden bir daha izlerim. Repliklerini ezbere bilsem bile sıkılmam, ilk kez izliyormuş gibi gözlerimi pür dikkat ekrana dikerim. Özellikle Yüzüklerin Efendisi ve Harry Potter bağımlıları neden bahsettiğimi çok iyi biliyorlar, eminim.

Tüm toplumlarda, bütün dinlerde, her çağda hedef hep kadındır. Sürdürülebilir kalıcı çözümler bulmak yerine hep geçiştirerek bu hedeflerde oyalanılmıştır. Bir yandan, kadın cephesinde geçmişe karşı kazanılan zaferler de yok değildir.

İnsanoğlunun var olduğu andan itibaren bitmeyen doyumsuzluğu coğrafyaları yerle bir etmiştir. Ve tam da savaşların göbeğinde kadın olmak zordur.

Yazı bir oyundur. Oyun ciddiyet gerektirir. Doğrudan algılanamayan birçok...

Toplumda kabul görmek ve var olmak için kadınların önüne...

Her biri farklı bir ses, farklı bir hayat. “Görülmemiştir”,...

İncelemek için görsele tıklayarak dijital gazeteye ulaşabilirsiniz.

O tepedeki terk edilmiş evin bahçesine taşındıkları günden beri,...

Kurduğumuz hayallerin gerçekleşmesini istiyorsak aksiyon almak gerektiğini biliriz. Teorikte...

Ayaklarını soğuk suya soktu önce. Ne vakittir yapmadığı sporların,...

31 Aralık tarihinin belleğimdeki izi derindir. O gün yılın...

Önündeki yeni deftere bakıyor. İlk sayfası açık. Bembeyaz bir...

“Pes ettiğimden değil, olmayacağını gözüme soka soka gösterdiğin için...

bizi bir kitabın sayfaları arasında kurutuyor zaman… Gözlerimi açıyorum. Nerede...

Bazı vedalar havada asılı kalır, bazılarıysa anılarınızın derinliklerine gömülür...

Sevgi, cuma öğleden sonra aradı. Telefonu bir işin ortasında...

Pazartesi günleri sehpayı silerim. Salı kitaplığı. Çarşamba çerçeveleri. Perşembe kapı kollarını. Cuma camları. Cumartesi...

Çünkü Kadınız Kolektifi üçüncü kitabı "Görülmemiştir" 16 Şubat 2025...

Didem Hanım merhaba. Sizinle kitap projeniz vesilesiyle tanıştık ve...

29 Haziran 2024 tarihinde imza günü etkinliğiyle tanıtımı gerçekleşen...

Çünkü Kadınız Kitap Kulübü her ay Beril Bozdoğan moderatörlüğünde...

8 Mart 2024 tarihinde JustWork'de gerçekleştirilen imza günü etkinliğiyle...

Açmayı Bekleyen Her Umuda Uçsuz bucaksız bir vadinin kalbinde, bilinen...

Leyla, kahvesini sehpaya bıraktı. Cam kenarındaki yeşil koltuğa gömüldü,...

1923 yılının ilk karı yağmıştı Ankara’ya. Mukaddes Hanım, her...

Çalan saatin sesiyle uyandı. Alarmı kapatırken gözleri aralandı. Saati...

Bu yazıda, Reha Erdem’in annesiz kalmış bir kız çocuğunun...