Bu şiir daha önce yayınlanmış olan Tiran metninin ikinci bölümüdür.
Sen kimsin ki hükmettin? Sandın kendini tiran,
Kalır mıydı yanına verdiğin zarar ziyan?
Harap ettin dört yanı, geçtiğin her yer talan,
Sebepsizce zulmettin, oldun sonunda viran.
Doladın parmağına kırmızı bir ipliği,
Ve ardında bıraktın o masum sevgiliyi.
Zaman su gibi aktı, aşk umudunu kesti,
Kalbine gömdü sonra, kendi yolunu çizdi.
Döndün lakin bilmedin, mezarındı o liman,
İntikam kadehinde, bîhaberdin zakkumdan.
Dünlerde katledendin, oldun mu şimdi kurban?
İlmekler çözüldükçe kan revan oldu devran.
