“Pes ettiğimden değil, olmayacağını gözüme soka soka gösterdiğin için...

bizi bir kitabın sayfaları arasında kurutuyor zaman… Gözlerimi açıyorum. Nerede...

Bazı vedalar havada asılı kalır, bazılarıysa anılarınızın derinliklerine gömülür...

Sevgi, cuma öğleden sonra aradı. Telefonu bir işin ortasında...

Leman Hanım bir sabah, birkaç parça eşyasını küçük bir...

Sene 1994. İstanbul Üniversitesi Alman Dili ve Edebiyatı birinci...

Türk sanat tarihinin en özgün ve yenilikçi isimlerinden biri...

Hafize Ana, Adile Teyze ve birçok unutulmaz rolle aklımızdan...

Dile kolay, kırk yıl… Şehirlerin incisi İstanbul’un gözbebeğinde, Beyoğlu...

Kırılıyorduk, parçalarımızı ölüler denizine atıyor, Kül ettiğimiz hayatımızı sonsuz gökyüzünün...

Bu sabah öldü Aylin. Apartmanımızın kapısının önünde, merdivenlerin üzerinde;...

Kalemine  en çok şiir yazmak yakışıyor,Gözlerine yeşil bir hüzün,Ve...

1990’ların sonu, 2000’li yılların başlarına gidelim. Karlı bir kış...

Bu topraklarda bazı kadınların hayatı bir kelimeye bağlıdır: Sadakat....

Nietzsche’nin Lou Salome’ye olan derin aşkı belli bir süre sonra reddedilmeyle sonlanınca, Nietzsche kadınlara karşı olan bakış açısını “Böyle buyurdu Zerdüşt” kitabında  şöyle dillendirir: “Kadınlara mı gidiyorsun? Kırbacı unutma!” Biz kırbacı unutmayıp daha sonra elimize almak kaydıyla bir kenara koyalım.

“Aslında insanın canını en çok acıtan şey hayal kırıklıkları değil, yaşanması mümkünken yaşayamadığı mutluluklardır,” der Dostoyevski.

Biliyorum, biliyorum… Üzerine bol bol yazıldı, çizildi… Fakat ben henüz ara ara açıp izlemekten usanmadım. Yaparım bunu. Aynı filmleri yeniden bir daha izlerim. Repliklerini ezbere bilsem bile sıkılmam, ilk kez izliyormuş gibi gözlerimi pür dikkat ekrana dikerim. Özellikle Yüzüklerin Efendisi ve Harry Potter bağımlıları neden bahsettiğimi çok iyi biliyorlar, eminim.

Tüm toplumlarda, bütün dinlerde, her çağda hedef hep kadındır. Sürdürülebilir kalıcı çözümler bulmak yerine hep geçiştirerek bu hedeflerde oyalanılmıştır. Bir yandan, kadın cephesinde geçmişe karşı kazanılan zaferler de yok değildir.

İnsanoğlunun var olduğu andan itibaren bitmeyen doyumsuzluğu coğrafyaları yerle bir etmiştir. Ve tam da savaşların göbeğinde kadın olmak zordur.

Toplumda kabul görmek ve var olmak için kadınların önüne...

Yazı bir oyundur. Oyun ciddiyet gerektirir. Doğrudan algılanamayan birçok...

İncelemek için görsele tıklayarak dijital gazeteye ulaşabilirsiniz.

Her biri farklı bir ses, farklı bir hayat. “Görülmemiştir”,...

Yıl 2014. Günlerden çarşamba. Kütüphanede 17.30 - 20.00 saatleri...

Bazı filmler vardır defalarca izlediğiniz, her izlediğiniz de ayrı...

Bir hikâyeye tutunmak, zamana ve unutulmaya karşı direniş göstermek...

Yazmayı bitirdi. Kalemi ahşap masanın üzerine bıraktı. Artık boşanma...

Siyah, tahta, üstü rengârenk işlemeliydi. Minik ayaklarımda yürürken zor...

“Pes ettiğimden değil, olmayacağını gözüme soka soka gösterdiğin için...

bizi bir kitabın sayfaları arasında kurutuyor zaman… Gözlerimi açıyorum. Nerede...

Bazı vedalar havada asılı kalır, bazılarıysa anılarınızın derinliklerine gömülür...

Sevgi, cuma öğleden sonra aradı. Telefonu bir işin ortasında...

Pazartesi günleri sehpayı silerim. Salı kitaplığı. Çarşamba çerçeveleri. Perşembe kapı kollarını. Cuma camları. Cumartesi...

Didem Hanım merhaba. Sizinle kitap projeniz vesilesiyle tanıştık ve...

8 Mart 2024 tarihinde JustWork'de gerçekleştirilen imza günü etkinliğiyle...

Çünkü Kadınız Kolektifi üçüncü kitabı "Görülmemiştir" 16 Şubat 2025...

29 Haziran 2024 tarihinde imza günü etkinliğiyle tanıtımı gerçekleşen...

Çünkü Kadınız Kitap Kulübü her ay Beril Bozdoğan moderatörlüğünde...

Öyle bir dünya düşünün ki düşlerinizde imgeler canlansın, öyle...

Dün gece arkadaşlarımla Blues dinleyip eğlendiğimiz mekândan çıkarken kar...

Çocukluğu ve gençliği Akaretler yokuşunun sonunda, Valide Çeşme’nin karşısındaki...

Küçük kız, gökyüzüne bakar gibi baktı ona. Adam, baktıkça...

Adı Cennet'ti. Yaşadığı hayat ise adına inat cehennem... Kapıyı...