Bu Ne Absürt Düzmece

Gün’eşim pencereden sızmasa da yatağımın içine perdeleri aşıp.
Sabahın erken, gecenin geç saatinde uyandım güne, gözümdeki perdeleri açıp.
Gün de bana uyar mı diye bekledim bir süre.
Dolandım çarşaf çarşaf düşüncelere.
Kıpırdayamadı yorgun bedenim yorganın içinde.
Gece geçti ya, gün atlatılır dedim kendi kendime.
O da sinmiş odanın her yerine, bir gecelik gibi kalmamalıydı bedenimde.
Çıkardım tek hamlede, bıraktım usulca geceyi yatağın üzerine.
Bir adımla başladım yeni güne.
Adım adım, usulca yürüdüm halıdaki kadeh deseninde.
Desen de demesen de bilsen de bilensen de
Yine senle baktım aynadaki şişmiş suretime.
Hani aksim terstir ya, ayna daha tersini gösterir mi yarı açık gözlerime?
Ve bilmem gücüm var mı ki gözlerimden aynı sözleri duymaya yine?
Durdum. Baktım. Duydum.
Düştüm. Düşün’düm. Sustum.
Karar verdim, sarmaşık olacaktım bugün.
Ama daha çok karmaşık…
Fondötenim kapatmadı tenimdeki çizgileri,
Çünkü yine çekememiştim sınır çizgimi.
Şarap kızılı bir ruj sürdüm şarap tadında dudaklarıma,
Ama keşke çizgiler de olmasaydı alnımın aklarında.
Acı bir “ah” siyahı kalem göz pınarlarımda,
Alacakaranlık bir rimel kirpik uçlarımda,
Araf grisi bir far göz kapaklarımda,
Utanç pembesi bir allık yanaklarımda…
Dişlerimi fırçaladığım gülümsememi bulamadım yine,
Bugün de buruk bir kat tat kaldı ağzımın içinde.
Tokadan başka hiçbir şey takmamalıydım kafama belki de.
Ama toplamak da saçmaydı kısa saçlarımı, saçmalar beni vurmadan önce.
Vazgeçip rengârenk maskemi çıkarmadan,
Kapıyı ardımdan çarpmadan,
Suskunluğumu bölmeden
Topladım kısa saçlarımı da başımın üzerindeki yerinde.
Gözlerimi koydum gözlüklerime.
Dolaptaki giysilere takıldı ellerim, gezdi parmaklarım kumaştan bedenlerde
Bedenimi yine eğitmeliydim bu son günlerde.
Bir kostüm seçtim bugün olacağım kişiye.
Zincirimi taktım boynumdaki yerine,
Kulağıma küpe oldu koyu kırmızı biten gece.
Bu kez aksine, bakmadım aynadaki aksime
Aksin terstir senin ya, kıyamadım incinmeye.
Parfüme rengini de verdin ya, ey müstakbel gece.
İyi ki geçtin üstümden erkenden, bedelin komodinin üstünde.
Ve artık “git-me” vakti geldi,
Ama gittim…