Kimsin sen? diye sordum ruhumun sus pus gölgesine
Bu yazgı senin değil, dönmelisin kendine
Eksilmişsin özünden, savrulmuşsun pare pare
Uyan artık! Düş içindeki yitik benliğinin peşine.
Çık sana ait olmayan ıssız labirentlerden
Azat et ruhunu pas tutmuş bahanelerden
Mümkün değil, fayda gelmez elden âlemden
Dünlerini anımsa, doğacaksın küllerinden.
Kalkarsam düşerim deme kendince
Senin sana ettiklerini hak ettin mi sence?
Aynadaki aksin de sana yabancı gelince
Keyfinin kâhyasını bulmalısın önce.
Bir adım at kendine, yarını beklemeden
Kurtul o kuşandığın sahte maskelerden
Ulaşınca sendeki sana yeniden
Sarıl sıkıca kendine, “Hoş geldin” derken.
